mm 3 28.3

Hesta

Hesta kon fanatiek jagen. Incidenteel moest ze er gewoon even een nuttigen. Maar dan wel een echte. Waarop dit ruige oord selecteerde. Eenmaal in zo’n stemming ze op haar af kwamen. Met haar was het dan ook lucratief ze vangen.

Estrice had er zo haar vraagtekens bij. Deze jacht berustte immers nog steeds op een antiek driftleven eens nodig voor hun voortplanting. Met de selectie niet meer zo nodig, met verstand en beleid. Was het gewoon consumeren van mannen geworden.

Eens met zij dominant wan vrouwen. Mannen die ze nodig hadden om kinderen te krijgen.

Werden ze mede een verdienmodel. Logisch dus dat dit instinct naar afsterven tendeerde. Volgens Estrice op die filters al te waar te nemen. Zou ook veel leuks met mannen verdwijnen, waren ze niet meer zo nodig. Voor vrouwen als zij geen prettig vooruitzicht.

Ongetwijfeld had Hesta deze aanleg van haar moeder. Ook die had ze geregeld nodig gehad. Was ook een onweerstaanbaar prooidier geweest. Blond en blond en blank, een nu als extreme BB bestempelde inteelt. Had ze ook geregeld last gehad van eveneens BB mannen met prehistorische ideeën deze te moeten cultiveren. De selectie die ze vooral probeerde te vermijnen. Als eens oorzaak van eens koppensnellen en stammenstrijd. Continenten met vele volken met eigen talen en verhalen en de oorlogen als discour.

Bloedmooi ook last van het

alleenrecht op haar willen hebben. Van een heel leven met haar alleen haar. Vooral van jongeren voor het eerst verliefd. Dat met hun overdaad meestal snel verdampte. Deze beleving inmiddels onderkend als iets chemisch en daarmee tijdelijk. Jonge meiden daarmee geïnjecteerd die het daarmee eveneens god moeilijk konden hebben. Hun filter dan even donker roze tot del rood.

Als kind groeide Hesta zo op in een noordelijke wijk langs het het Spaarndammer Spuigat. Met ga buiten spelen en struinend langs de stranden had ze daar leren genieten van de heerlijke verlatenheid van deze nog bewoonbare uithoek. ’s Zomers dwaalde ze graag over de platen van het verdronken land van Amsterdam als eb ze vrij gaf. Met overal nog resten van die stad. Dan raden waarvoor ze eens waren. Wat resulteerde in jaloezie op de zomerwolken die als grote knuffeldieren traag op de wind dreven naar het oosten, Euraziëe. Met ruines van een boeiend mystiek verleven. Op school over verrteld gekregen. Verhalen voor een almaar groeiend verlangen daar zelf eens rond te trekken. Haar geboorteoorp die had haar al vertrouwd had gemaakt z’n ruige natuur. In de winter de stommen die het ijs meters hoog opkruidden. Leerde ze zich die te beklimmen. Dat ze in het voorjaar hoog op de duinen moest blijven. Ver weg van kolkend water. Dat zich dan door het spui een weg vocht naar zee. Om die verder op te vullen met zandbanken. Waarop het allen zomers veilig zwerven was. Gezien de tussen de banken in geulen water om bij wassend water alles daarop in te sluiten en weg te spoelen. Dat het dan op drijfzand moeilijk vluchten was. Met vgeluk ook daarmee vertrouwd geraakt. Zo de natuur volledig leren beheersen. Tijdens hun vakantie van pas geweest.

Haar moeder die gereleld ook alleen en op zichzelf wilde zijn. Die daarom had gekozen voor deze toch wel barre uithoek aan het Haf. Het gebruikelijke samenleven in nesten werd haar snel te intiem. De ruige natuur waarin ze graag alleen zichzelf kon zijn. Na weer eens wezen stoeien in het zuiden. Al jong financieel onafhankelijk kon ze zich dat permitteren.

Haar wijk was het eindpunt van rrn antieke tram op rails van en naar het Haagse, het enig nog stedelijke op dit rif. Met aansluiting op de baan door een nog antieke tunnel onder de Vlaamse duinen. Vier keer per dag reed deze tram heen en weer over enkel spoor door de duinen langs de woonoorden. Soms met een zwerver voor haar moeder. Hesta moest die dan geregeld uitlaten. In het boeiend ruige waar ze vaak ook mede voor kwamen. Zij meestal voorop en zij volgend. Tot ze begrepen wie hier thuis was en ze om te overleven de leiding graag aan haar over lieten. Waarmee ze mannen had leren kennen en temmen.

Op deze tochten ze uithorend over de wereld waaruit ze vandaan kwamen. Soms met verhalen over dat eveneens ruige oosten. En met wat daar mee te maken en te beleven was. Over uitgestrektheden en met achter elke heuvel weer nieuwe vergezichten. Over steppen met wilde dieren en meren vol vis. En met overal resten van dat antieke .

Ook over het vooral stedelijk zuiden. Met z’n economie van vrije tijdsbesteding. Fraaie parklandschappen. Sommige met wilde dieren. Die ze al kende van reizen met haar moeder naar families en vrienden. Het haar daar ook te druk en speels van mensen.  

Eén van haar moeders vaste bezoekers was er elk jaar voor een paar weken. Die opteerde voor Hesta’s vaderschap. Haar moeder die zijn komst kennelijk niet kon weigeren. Hij was lid van de Heil B B, de bond voor het behoud van blank en blond. Eens bedacht a als het superieure ras, Vrij van gekleurde gevoelens en alleen in staat tot helder denken. Haar moeder eens ontdekt als eveneens BB. En haar verleid hem te selecteren voor haar dochter. Met als voorwaarde voor zijn levering dat hij mede zijn dochter mocht opvoeden. Om met haar verder te kunnen mendelen.

Hesta die hem daardoor leerde kennen en ondergaan. Ook BB. Dus bestemd om BB hinderen e krijgen. Naar zijn selectie. En zo veel mogelijk Dat moest haar levenslot worden. Zestien geworden kon ze al daarmee beginnen, die bestemming dus waar maken. ‘Stel je voor Hesta rond de dertig tien tot twaalf van die blonde koppen rond je’. ‘Die man die moet….’

Hij hield ook van wandelen langs het strand. Hij als vader voorop. Daar lokte ze hem de banken op de vriendelijk ruisende zee tegemoet. Met nog geen uurspringvloed. Die zandbanken dan drijfzand. Haar plan lukte net niet. Hij drijfnat en doodop na ontsnapping de diepe teleurstelling in haar ogen peilde toch wel. Dat deze loot aan zijn stam was hem niet waard was. ´Ben een schoen kwijt´. Waarna ze hem zijn sjaal om zijn voet wikkelde. Zodat hij heelhuids over het schelpenpad thuis kon komen. ‘Ook nog mijn sjaal naar de filistijnen.’. Waarna hij meteen ging pakken. Niet nog wilde mee-eten, de laatste tram pakte. Vertrok om nooit meer terug te komen. Waarmee mannen vals partner voor goed voor haar hadden afgedaan.

Maar wel een voor ze lustobject toen ze vrouw werd. Ontdekte waarom haar moeder ze zo nodig moest. Die drift kennelijk van haar geërfd. Tevens ontdekkend verleidelijk lokkend te zijn.

De eerste die voor haar bezweek was een reguliere gast. Een jongere oudere vplgens haar moeder. Met een nog al filosofische inslag. Op den duur daarmee vervelend. Maar met ook iets van intellectuele charme. Je kon eindelos met hem praten en lachen. Tevens goed in waarvoor hij genood werd. En Hesta aan het ontluiken. En die injectie kreeg. Haar moeder deze inslag ziende en daarmee het einde van haar zorgelijke jeugd. Dit in goede banen zien te leiden. Ook dit fenomeen te leren beheersen besliste ze. Of hij een week kon blijven als oppas voor haar dochter, Want ze moest onverwacht even weg. Bij haar terugkomst zag ze dat hij Hesta tot in alle details het beoogde had bijgebracht. Maar tevens met beiden die psychose. Van de versmelting van nog pure gevoelens. Zijn daarbij filosoferen over samen een gezin met kinderen. Tot de dood ze zou scheiden. Waarmee hij ook haar dochter had weten te besmetten. Voor het eerst verliefd. Met dus die dikke roze mist op haar filter. Die ze kende van haar jeugd. En dat die verdampte. Wat haar dochter nu had te beleven.

Zijn gezinsideaal met een huismens, liet ze hem zelf concluderen. Met de vrouwen kostwinner dat dus zijn positie. Als huisheer zijn levensplan waarmaken. Een doordenker vond hij.

Twee weken ging hij er fors tegen aan. Vanuit mede de overtuiging dat hier alles aan een schoonmaak en radicaal heel anders toe was. Maar dat niet in balans met de daarvoor benodigde expertise. Daardoor snel gestuntel, schade. ergernis, ongezouten commentaar. Vooral van Hesta. Die al snel door kreeg hoe hij net als haar vader haar levensplan wilde bepalen. Als goeroe van het gezin zou hij de lijnen uitzetten waarlangs zij gelukkig moesten worden. Hesta’s filter klaarde daardoor snel op. Haat moeder die wist van tactieken voor dergelijke situaties. Die ze haar tevens leerde gebruiken. Ze werden tevens uiterst antiek vrouwelijk, veeleisend verlangend. De resultaten bleven niet uit. Langzaam maar zeker en steeds sneller drong tot hun huisheer door dat hij vooral werd benut. Dat ze hem volledig begonnen uit te buiten, met geraffineerde processen van verleiding en gedram over wat zij wel en niet wilden. Zo hem de zelfbeleving bijbrachten te handelen tegen zijn principes. Hij koosvoor de vlucht. Een relatie had gebeld om raad. Zijn afgang was totaal. Ze zagen hem nooit meer. En Hesta was van haar psychose genezen. Kreeg een begin van zicht op dit facet van haar leven. Dar geregeld haar filter voor even roze zou verschieten. Ze dan consumeren genieten van even die roes. Na deze eerste ervaring altijd voor even, een incident, hoe verleidelijk ze ook waren. Ervaren ook hoe rap het bij mannen over was. ‘Vuur dat water zoekt en daarin dooft,’ had haar moeder troostend uitgelegd.

Ze zich vooral ging hechten aan mensen, het man nog vrouw zijn maar dierbaar voor het discour voor haar leven. Existeren naar wat ze waard was. Ze zo stevig op de rails van haar vooral in het hier en nu willen zijn met mensen naar haar keuze.

Bij de selectie collega van Esrice. Met ook geregeld dat roze in haar filter en dan dreigen te ontsporen. Daardoor al snel haar steunpilaar. Door haar weer op de rails te zetten. Met wat ze ook van haar moeder had geleerd. Als arts mrfr vertrouwd met het Consult. De zorg om iecereen zowel lichamelijk als geestelijk gezond te houden. Met consultatie vanaf de geboorte. Medisch en met een gesprek, een verhoor. Een beoordeling van zowel de lichamelijke als de geestelijke ontwikkeling. Met verplichte rapportages naar Handhaving bij vermoedens van iets mis. Tot volwassen één keer per jaar. Met daarna iedere vier jaar recht op een Consult. De meeste mensen die daardoor gezond en bij de tijd de honderd werden.

Ze kennis maakte met het roedel van Estrice. De creatieve sfeer en het er voor elkaar zijn. Ze het aanbod om daar te komen aan nam. Met het zelfstandig wonen van haar moeder niet altijd gelukkig.

Ze Verna ontmoette en haar Zelfstandig willen zijn. De relaviteit van alles is bedacht en daarmee een geloof, een religieuze overtuiging. Praktisch ruikbaar voor je er mee zijn maaer niet te begrijpen. Verna die vooral geloofde in haar comfortabel hier en nu. Mede dank zij de consolidatie, als officier van Handhaving te beschermen. Die dan ook helemaal niet gelukkig was met wat Estrice aan het bedenken was. En Kervin via die horst van Chiavel. Die ze al kende van haar jagen als student. Steeds meer had leren waarderen, in discour ook als partner over de noemer waarop ze wilden leven. Duidelijk iemand waarin ze incesteerde. En nu op de korrel van de Geheime Dienst.

Die ze op hun vakantie had ontmoet en leren waarderen. In discour over wat hen ne3ide boeide aan een verleden met daar overvloedig nog sporen. De tocht die samen met Wstrhaddden gepland. Naar waar ze altijd al zo graag naar toe wilde. Die meer dan geslaagd was. Met nu die schaduw van wat wilde zij bereiken met hun gebleken achtervolging. Duidelijk naar een bedenken van die horst, de eigenaar daarvan en leider van een daartoe opgerichte garde, Met Kervin als adjudant.

Wat contact met Burton had opgeleverd. Waar Estrice’s filter weer van in de war was. Dat ze weer in goed banen moest zien te krijgen. Burton sterk verweven met met Kervin. Waarmee zij het zo goed had kunnen vinden. Volgens haar een heel fraai mannelijk, misschien zelfs geschikt als huisman van Estrice, Die daarmee waarschijnlijk het beste af was op haar levenspad. Na je veertigste immers de keuze van het wij waarmee je de honderd wilde halen.

Vera die daarvoor plannen had met Kervin. Die ze ook voor haar een optie zou kunnen zijn. Met hem verder in dat ruige noorden waar ze beslist niet zonder kon. Nu afhankelijk van wat Handhaving en daarmee Verna van olan was. Met die horst waar hij woonde. Met de beziiter daarvan, Verdacht van een liquidatie maar zonder bewijs. De Geheime Dienst daarom hetzelfde met hem van plan. Eveneens zonder enig bewijs. Met wat hij daarvoor ter beschikking had. En met inmiddels de vraag om mee te denken hoe hem in die val te krijgen. Waarmee dat bezoek van Burton aan hun roedel spannend werd.